Arthur van der Biezen
ervaren, geslepen en gedreven:

"Het gaat om details!"
's-Hertogenbosch/Amsterdam- Mr. Arthur van der Biezen zal niet de enige strafrechtadvocaat zijn die zich uitermate verdiept in DNA en alwat daarmee samenhangt. Het is vandaag de dag forensisch,forensisch wat de klok slaat. De 'crime scene' wordt steeds belangrijker bij strafrechterlijke onderzoeken en nieuw verworven DNA wordt gekoppeld aan al vaak heel oude zaken. Advocaten volgen diepgravende cursussen om de bevindingen van recherche en van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) te controleren. Forensisch en DNA-onderzoek wordt meer en meer ter hand genomen door particuliere bedrijfjes die hun diensten aanbieden aan verdachten. Maar niet veel andere kantoren dan die van Vanderbiezen/Kuijpers hebben een eigen forensisch expert in dienst. "Hij meldde zich aan voor een HBO-studiestage en dat beviel beide partijen zo goed dat hij is gebleven. Hiermee zijn we in staat om heel gefundeerd vragenlijsten af te vuren op de bevindingen van het NFI. Zijn bijvoorbeeld de zorgvuldigheidsnormen in acht genomen. Het gaat om details!"

Arthur van der Biezen werd in mei 1988 beëdigd waarmee de jeugdig en uitermate vitaal ogende 47-jarige niet alleen een imposante carrière achter zich heeft, maar ook nog eentje voor de boeg. Steeds nieuwe uitdagingen, steeds vernieuwen. Hij was een van de eersten die in 1995 de toen nieuwe (!) cursus specialisme strafrecht afrondde; hij is toegelaten als raadsman bij het Internationaal Strafhof in Den Haag en mag daar acteren. Nu weer de forensische studie. Van der Biezen geeft samen met Jan-Hein Kuijper leiding aan de beide kantoren met negen strafrechtadvocaten, tal van stagiairs en andere medewerkers. Dossiers van de honderd en meer lopende zaken worden met verhuisdozen vol binnengedragen, digitaal verwerkt, bestudeerd en besproken met cliënt en met collega's. Daarna uiteraard ter rechtszitting in detail aangehaald. Op de dossierplanken vallen grote zaken op zoals spraakmakende uitleveringszaken ("het is een mythe dat Nederland zijn onderdanen niet uitlevert. Integendeel! Nederland was het eerste land dat dit deed."), spraakmakende drugs- en levensdelict-zaken en verder alle bekende usual suspects. De grote tegenstander is het Openbaar Ministerie (OM).

Dossiervorming

"De politiek beseft niet hoeveel macht het OM heeft. Het OM vormt het dossier en bepaalt ook wat er NIET in komt. De hele sfeer van het proces en de tunnelvisie die vaak opdoemt wordt door hen gecreëerd. Ieder velletje gaat vaak in een bepaalde richting. In andere landen wordt door een rechter commissaris bepaalt wat er wel en wat er niet in komt. Ik pleit er voor dat dit ook in Nederland gebeurt." De correctheid van dossiers is een heikel punt. Bijna alle verdachten hebben hier merkwaardige ervaringen mee. Wie zijn toch al die mensen in het dossier die worden opgevoerd om de richting criminele organisatie op te gaan? Het is de taak van de advocaat om de bevindingen van het OM onderuit te halen. Arthur van der Biezen scoorde in het schoenmakersarrest, toonde het gebruik van speurhonden bij aanwijzing in meerdere zaken aan als onrechtmatig; stelde bruikbaarheid van opsporingsmethoden bij (grote) drugszaken ter discussie. De specifieke details van veel zaken worden smakelijk en met twinkelende ogen verteld. Het zout in de advocatenpap. De frustraties over de beperkingen die de verdediging heeft in vergelijk met het OM, zijn ook hier aanwezig: "We proberen het nu met redelijk succes te kantelen maar wat konden we tot voor kort in DNA-zaken? Geen moer. Contra-expertises werden niet vergoed. Nu komen andere, verfrissende visies beter binnen bereik."

Knoxville

Een bezoek aan een forensische locatie in het Amerikaanse Knoxville heeft diepe indruk gemaakt. "Daar zijn op een immens terrein lijken gedeponeerd in de buurt van boomstammen, in de natuur, in kofferbakken, in kelders en nog zo wat. Kijken wat de reacties zijn. Lijken met acht kogels in de schedel en zo. Heel bijzonder, heel leerzaam."

Strafverzwaring

De gevolgen van de versobering op de leefsituatie van gedetineerden in de gevangenis en de gevolgen op de resocialisatie, hebben altijd de aandacht gehad van Arthur van der Biezen. "We hebben destijds de BBG ( Belangen Behartiging Gedetineerden) opgericht. De bedoeling was om samen met de Gedeco's op te trekken. In november 2004 hebben we een kort geding gevoerd tegen de versobering. Uitgangspunt was dat deze versobering een strafverzwaring opleverde. Als de rechter hiervan op de hoogte was geweest ten tijde van het vonnis, dan zou hij een lichtere straf hebben opgelegd. Hoogleraren strafrecht als Prof. Kelk waren het met ons eens. Moeten jullie toch eens in de gaten houden bij de nieuwe plannen van de staatssecretaris."

Een stukje strafrechtgeschiedenis

"Ik vind het nog altijd erg aardig om te zien dat bepaalde zaken waar je in het verleden aan hebt meegewerkt, nog elke keer terugkeren," zegt Arthur van der Biezen(47). Het Zwolsman-arrest is zo'n zaak. Dat was de eerste grote Pluk-Ze affaire, waarbij van de door justitie geëiste 500 miljoen uiteindelijk 'maar' 6 miljoen overbleef. Ook in de IRT-affaire speelde Van der Biezen een rol, als advocaat van de in opspraak geraakte recherchechef Klaas Langendoen.

Na een stage bij een klein kantoor in Rotterdam en bij de Utrechtse strafpleiter Piet Doedens begon hij voor zichzelf. In 2001 begon hij samen met Jan-Hein Kuijpers een kantoor in Den Bosch.

Van der Biezen was een van de eerste strafrechtspecialisten van Nederland. Naast zware levensdelicten en drugszaken houdt hij zich ook bezig met 'crime passionel'. Zo stond hij verscheidene vrouwen bij die uit noodweer hun partner hadden vermoord. Van der Biezen gebruikte in een aantal gevallen met goed resultaat (vrijspraak) het door hem in Nederland populair geworden 'Battered Women Syndrome': mishandelde vrouwen die zo getergd zijn dat er geen andere keuze overblijft dan uit lijfsbehoud hun belager uit te schakelen.

Een van de zaken die vanaf het begin heel veel aandacht trok en nog altijd in het collectieve geheugen van veel Nederlanders zit, is de geruchtmakende viervoudige moord in Hilvarenbeek, in 1998, waarbij de onschuldige broers Frank en Polle Taminiau werden geliquideerd. Justitie hield in 2004 twee mannen aan die als ooggetuigen bij de moorden aanwezig geweest zouden zijn. Eén van hen was een cliënt van Van der Biezen. Hij kreeg al in een vroeg stadium vrijspraak. In juni 2006 werd ook de andere vermeende ooggetuige vrijgesproken, al ging het openbaar ministerie wel meteen in hoger beroep.

Een grote internationale zaak waar Van der Biezen intensief mee bezig is geweest, betreft een vermeende oorlogsmisdadiger uit Afghanistan. De man is in Nederland berecht. Het draaide daarbij vooral om de betrouwbaarheid van getuigenverklaringen: deze zouden voor een groot deel zijn 'gekocht' door aanklager Fred Teeven, die met veel geld getuigen over de streep wist te trekken om belastende verklaringen af te leggen. Justitie vond het niet nodig de advocaten in de gelegenheid te stellen de getuigen te horen: ze moesten het maar doen met de door Teeven en consorten op schrift gestelde verklaringen. Van der Biezen: "We hebben het Hof ervan kunnen overtuigen dat het absoluut noodzakelijk is zelf met de getuigen te spreken, om na te gaan onder welke omstandigheden en onder welke voorwaarde de verklaringen zijn afgelegd."